วันนั้นอากาศอบอ้าว แต่ฝนก็ไม่ตกซักที..
ฉันนัดเจอเพื่อนที่โรงเรียนเก่า
เราพากันเดินข้ามถนนไปที่ร้านสะดวกซื้อหลังโรงเรียน
ฉันตัดสินใจอยู่นาน ซีโร่หรือแฟนต้าดี
จนในที่สุดก็พาตัวเองเดินถือแก้วน้ำหวานๆซ่าๆสีม่วงออกมาจากร้าน
หน้าร้านมีรถเข็นขายอาหารทานเล่นละลานตา
พ่อค้าขายขนมโตเกียวกำลังละเลงแผ่นแป้งบางๆ
ฉันเร่งเดินเข้าไปดูเค้าทำด้วยความสนใจ
ใส่ไข่นกกระทาเหยาะซอส โรยหมูสับ
และคีบไส้กรอกสีแด๊งแดงใส่ลงไป

เลข 5 ตัวโตๆแปะอยู่บนตู้กระจกใสใส่ขนมบนรถเข็น
ทำไมขนมอันนึงถึงแพงแบบนี้.. 5บาทเชียว
สมัยนู้น โตเกียวอันละ 3 บาทเอง
ฉันค่อยๆเปิดกระเป๋าตังออกดู
นับเหรียญอย่างตั้งใจ
ไม่ได้กินขนมโตเกียวมากี่ปีแล้วนะ..
แล้วพบว่าวันนี้ฉันเหลือเงินแค่ 7 บาท ..พอซื้อได้แค่ชิ้นเดียว
ฉันสั่งขนมโตเกียวให้ตัวเองหนึ่งชิ้น
อย่างน้อยก็เหลือตังเก็บไปหยอดกระปุกอีกตั้ง 2 บาท

พ่อค้าละเลงแป้งสีนวลลงบนกระทะ
ใส่ไข่นกกระทา เหยาะซอส โรยหมูสับ และ..
ทุกอย่างดำเนินไปเหมือนโตเกียวอันก่อนหน้าที่คนขายทำ
ความหอมเริ่มทำให้ฉันอยากกินมากกว่าหนึ่งชิ้น..

"ลุง สองชิ้นเจ็ดบาทได้ไหม วันนี้เหลือตังแค่ 7 บาท ..แต่หนูอยากกิน 2"
ฉันพูดแบบนั้นออกไปจริงๆ ทั้งๆที่แค่คิดในใจเล่นๆ
ฉันหันไปขำกับเพื่อน ไม่ลองถามก็ไม่รู้ว่าจะได้รึเปล่า
พ่อค้าแนะนำว่า ซื้อไส้เผือกกวนสิ 2 บาทเอง
"ไม่ชอบไส้หวาน อยากกินไส้เค็มสองอัน.."
ฉันเริ่มต่อรองด้วยความอยากรู้..
"ไม่เอาไส้กรอก ไม่ใส่ไข่นกกระทาก็ได้ นะลุงนะ"
สุดท้ายคุณลุงใจดีก็ยอม
ฉันขอบคุณเขาด้วยความดีใจ..
ดีใจที่ยังรู้ว่ายังมีน้ำใจดีๆหลงเหลืออยู่ในเมืองหลวง
เมืองหลวงที่เจริญด้วยวัตถุ ไม่ใช่รวยน้ำใจคนอย่างที่มีคนว่าไว้
แต่ทำไมวันนี้ ฉันกลับสัมผัสได้ถึงน้ำใจคนได้ง่ายขนาดนี้
ฉันยิ้ม หลังจากที่ฟังประโยคของคุณลุงคนขายจบ..
"อ่ะ ลุงแถมไข่นกกระทาเพิ่มให้ด้วยก็ได้"

ในวันนั้นอากาศอบอ้าวฝนไม่ตก.. และฉันก็เป็นสุข
ฉันยิ้ม ฉันรู้ ฉันปลื้มใจ
ไม่ใช่การประหยัดเงินได้ถึง3บาท
ไม่ใช่ความภาคภูมิใจที่ต่อราคาได้สำเร็จ
แต่เป็นน้ำใจของคนขายโตเกียว
น้ำใจของเพื่อนมนุษย์บนผืนแผ่นดินเดียวกัน
ขนมวันนั้นมันเป็นโตเกียวที่แพงที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมา
แต่เป็นโตเกียวที่อร่อยที่สุดไปเลย

......

วันนี้อากาศก็ยังอบอ้าว และฝนก็ยังไม่ตกเหมือนเดิม..
ฉันพบเจอน้ำใจคนบนทางเดินแคบๆริมถนน
ช่วยกันไปอุดหนุนขนมโตเกียวอันเล็กๆ
บนถนนหลังสวนตรงข้ามมาแตร์นะ..

- - - - พริม, วันฟ้าอบอ้าวกลางสิงหา๕๐
เหตุการณ์จริงที่เพิ่งพบเจอด้วยตัวเอง
และอยากแบ่งปันให้คุณได้มีความสุขบ้างหากพบเจอ
ฉันเคยขำให้กับวลีในรูปภาพ ไม่เชื่อและเคยเถียงอยู่ในใจ
แต่ตอนนี้เริ่มชักไม่แน่ใจ
เมื่อชีวิตได้พบเจออะไรดีๆในกรุงเทพมากเหลือเกิน