เราไปหัวหินบ่อย..
บ่อยจนไม่รู้ตัวว่าสิ่งสวยงามเหล่านี้หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่
เม็ดทรายกลายเป็นสีน้ำตาลหยาบหยาบสากเท้า
น้ำทะเลที่ขึ้นสูงในตอนดึก ไม่เหลือแล้วชายหาดให้เดิน
รูปูลมปูเสฉวนหายไปไหนหมด
ไม่มี"ไข่ปู"ให้กระโดดหลบ
ไม่มีแนวหอยทับทิมให้เดินเลียบ

นี่คือปัจจุบัน -แล้วหัวหินเหลืออะไร
บนชายหาดสีทรายที่แคบลงทุกวัน
มีเก้าอี้ยาวยาวเรียงเป็นตับบริการนวดไทย
มีบาร์เครื่องดื่มเล็กเล็กรุกราน
มีรถเอทีวีขับขี่วิ่งวนไปมาเยอะขึ้นทุกวัน
บานาน่าโบ๊ทเหลือเพียงลำเดียวที่ไม่มีลูกค้า
นักท่องเที่ยวมากมายหันไปเล่น kitesurfing
ว่าวสีสดมากมายบินว่อนอยู่บนฟากฟ้า
และนักเซิร์ฟอีกมากก็แล่นไปมาในท้องทะเล
มีที่ให้คนธรรมดาเล่นน้ำอยู่อีกแค่ไหนเชียว

- - - - -

หัวหินที่กำลังถูกรุกราน และไม่อาจโทษใคร
เพราะผลที่เห็นเกิดจากการกระทำของพวกเรา
ภาวะโลกร้อนที่สังคมกำลังตื่นกลัว
แต่ทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง นอกจากชะลองั้นหรือ

แล้วคุณจะรู้สึกอะไรมั้ย
ถ้าพรุ่งนี้หัวหินจะมีเพียงน้ำทะเล
ไร้ซึ่งหาดทรายไปตลอดกาล

- - - - พริม,ไม่ว่าต่อไปจะเป็นอย่างไร-ฉันรักหัวหิน ๐๘