2007/Jul/09

FIRSTSTEP2007

ก้าวแรกที่เธอเริ่มเดิน..
เธออาจไม่พร้อม เธออาจล้มลง
อาจไม่ใช่ก้าวย่างที่มั่นคง..
แต่มันจะดำรงจวบจนก้าวสุดท้ายของเธอเอง

อาจไม่ใช่ก้าวแรกที่สมบูรณ์
อาจไม่ใช่ก้าวเดียวสู่ความสำเร็จในค่ำคืน
แต่มันยังคงเป็นก้าวแรกแห่งการเริ่มต้น
ไม่มีใครเดินทางผ่านเรื่องราวร้อยพันดีๆในชีวิตไปได้
..โดยไม่ผ่านก้าวแรก

ตามรายทางหลังจากนั้น
อุปสรรคมากมายอาจเกลื่อนตัวเรียงรายรอเธอไปพบ
ไปค้นหาก้าวต่อๆไป และอีกหลายก้าวแห่งชีวิต
เธอไม่อยากพบ.. ฉันรู้

เธออยากหลีกหนี.. ฉันเข้าใจ
แต่ถ้าเธอทำไป.. ฉันคงเสียใจ
หากเธอจะไม่ยอมก้าวเดินต่อไป
เพื่อพบเจอเรื่องราวแห่งรอยยิ้มในวันใหม่ที่เธอเคยเฝ้าคอย
ไม่ยอมย่างก้าวลงไปบนสิ่งที่เธอยังหวาด
เพราะถ้าเป็นแบบนั้น
เธอก็คงไม่ได้ไปยังสุดปลายทางที่เธอหวังเสียที

เธอรู้ดี.. ว่าไม่ลองก็คงไม่รู้
ไม่ดูก้คงไม่เห็น
ไม่เริ่มก็คงไม่เป็น
สิ่งที่เห็นใช่เป็นแค่ปลายทาง

ออกเดินได้แล้ว..
ก้าวไปบนเส้นทางที่เธอรักที่จะเดิน
เส้นทางที่เธอพร้อมที่จะเผชิญ
เส้นทางในฝันอย่างที่เธอหวัง
ใครซักคนอาจรอเธออยุ่บนสุดสายปลายทางนั้น
ในขณะที่ฉันจะเริ่มก้าวไปพร้อมกับเธอ



พริม, ค่ำคืนในมหานครที่ฟ้าไร้ดาว กรกฏ๕๐

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
อ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมายังไงไม่รู้
รู้สึกดีขึ้นเยอะ
หากเราไม่กล้าที่จะก้าวไป
แล้วเราจะได้เจอกับสิ่งดีๆที่รอเราอยู่เหรอ
แต่อย่างน้อยตอนนี้เราก็มีเพื่อนที่พร้อมจะก้าวไปกับเรา
คิดแล้วรู้สึกดีจัง ^^
#1  by  Fern (124.121.39.216) At 2007-07-09 22:23, 

.
.
.
.
สาธุ !!
#2  by  . .*f a ii (58.8.189.40 /192.168.50.232) At 2007-07-09 22:26, 
อืม..เห็นด้วยกับใครก็ไม่รุที่เม้นไว้ให้แกคนแรก..
รุสึกอ่านแล้วได้คิดอะไรบางอย่าง..
ไม่ใช่ว่ามาอ่านแล้วถึงได้คิด..
แต่อ่านแล้วมันเตือนสติ..ยังไงก็ไม่รุ..
ขอบคุณที่ทำให้ชั้นมีแรงจะก้าวต่อ..
แล้วหวังว่าแรงก้าวเดินของชั้นมันจะพาชั้นไปถึงสิ่งที่ชั้นหวัง..จิงๆ..ในวันนึง..
#3  by  ..Ca$h.. (125.25.129.74) At 2007-07-09 22:28, 
แกเขียนหนังสือธรรมะ ปรัชญาชีวิตหรอวะ

ห๊ะ ?
#4  by  แพะ (58.8.143.112) At 2007-07-09 22:28, 
พริม
ขอบใจว่ะ
;)

ไม่งั้นชั้นคงไม่ได้ไปสุดทางที่ชั้นฝันเสียที
#5  by  ตาลเอง At 2007-07-09 22:57, 
อ่านแล้วต้องใช้สมอง
55555





แกจะก้าวไปพร้อมชั้นมั้ย?
ชั้นเดินได้แล้วววว
ไปด้วยกันต่อไป...
#6  by  p r [O] y (58.9.159.136) At 2007-07-09 23:31, 
ลิงเคยมีสมองด้วยหรอ 55+

ก้าวแรกที่ต้องเผชิญ
ย่อมมีก้าวที่สองให้ต้องฟันผ่า
แล้วสักพักก้าวที่สามจะตามมา
แต่เมื่อใหร่จะถึงก้าวสุดท้าย
ที่สุดปลายฝั่งฝัน ณ ขอบฟ้า
อาจหมดแรงสิ้นหวังหมดแรงฝ่า
แต่อย่าลืมก้าวแรกที่เคยเดิน..

ง่ะ หมดfeelว่ะ เหอๆ แต่งไปงั้นๆ
ของแกดีก่าเยอะ อ่านแล้วคิดไรได้เยอะดี ชอบๆ
#7  by  แอน (203.118.74.146) At 2007-07-09 23:43, 
อ่านแล้วงง
เพราะพี่โง่..อ่าไม่ใช่
มาแนวนักปรัชญาอีกละ
อารมศิลปินจริงจริ๊ง
ตอนนี้พี่ก้าวไม่ค่อยจะไหวแล้วขามันแข็ง
555+
#8  by  P'Gaiga (58.9.87.17) At 2007-07-10 21:43, 
ไม่รู้จะ comment อะไร อ่าน เม้น อื่นๆ แล้ว ตกใจ เม้น ยาวจัง

แต่อ่านแล้วก็รู้สึกดี เขียนดี น่ารั๊กดี

อ่านแล้วมันโดน

ขอบคุณน๊ะน้องพริม

Paldies ...Ata
#9  by  p"Tom (125.27.118.195) At 2007-07-12 19:29, 
ชั้นขอบคุณแกไปแล้วนะ
เดี๋ยวต่อยเลยยยย



ชั้นบอกแกแล้วไม่ใช่รอว่าจะอ่านก็บอก เดี๋ยวเปิดให้?

แก เป็นไร??????
ถ้าชั้นทำไรแล้วแกไม่ชอบก้ขอโทดละกัน...
#10  by  p r [O] y (58.9.163.248) At 2007-07-12 21:34, 
อ้ายยยยยยยย ไอลัตเวีย

ทำไมในไดแกไม่เหนเหมือนตัวจิงเลยว้า
ตัวจิงแลดูหาสาระไม่ได้
ควรกลับไปจับกระต่ายกินต่อ

ไม่ลองก้อคงไม่รุ
ไม่ดูก้อคงไม่เหน
ไม่เริ่มก้อคงไม่เปน
สิ่งที่เหนใช่เปนแค่ปลายทาง

ชอบหวะแก

ถ้าไม่เริ่มเดิน
มันก้อคงไม่ถึงปลายทาง

แล้วถ้าไม่เริ่มทำ
ความฝันคงไม่มีวันเปนจิง
#11  by  poii (202.91.18.200) At 2007-07-12 21:49, 
อ่านมาแล้ว แบบ
ฮึ้ยยยย
หมดเลยเว่ย
แบบ
โอ้ววว


จนกระทั่งเห็นคำลงท้ายนี่แหละ
ฮากลากกระเด็นเลย

ค่ำคืนในมหานครที่ฟ้าไร้ดาว
#12  by  weii (125.25.189.31) At 2007-07-13 18:30, 
การที่มีอุปสรรค มันทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
พร้อมที่จะเผชิญกับความเป็นจริง

ุุุถ้าไม่มีอุปสรรคในย่างก้าวแรกและต่อๆไป ชิวิตก็ไม่มีสีสันอะดิ ใช่ปะ 55
#13  by  JuThaS (58.136.228.44) At 2007-07-14 00:19, 
เดี๋ยวเควี้ยงกลากแฝดใส่เลยอีเหวย
#14  by  77 (58.8.72.38) At 2007-07-14 07:42, 
ยังไง
#15  by  p r [O] y (58.9.159.36) At 2007-07-14 22:54, 

<< Home


sunnysunday:)
View full profile