
ก้าวแรกที่เธอเริ่มเดิน..
เธออาจไม่พร้อม เธออาจล้มลง
อาจไม่ใช่ก้าวย่างที่มั่นคง..
แต่มันจะดำรงจวบจนก้าวสุดท้ายของเธอเอง
อาจไม่ใช่ก้าวแรกที่สมบูรณ์
อาจไม่ใช่ก้าวเดียวสู่ความสำเร็จในค่ำคืน
แต่มันยังคงเป็นก้าวแรกแห่งการเริ่มต้น
ไม่มีใครเดินทางผ่านเรื่องราวร้อยพันดีๆในชีวิตไปได้
..โดยไม่ผ่านก้าวแรก
ตามรายทางหลังจากนั้น
อุปสรรคมากมายอาจเกลื่อนตัวเรียงรายรอเธอไปพบ
ไปค้นหาก้าวต่อๆไป และอีกหลายก้าวแห่งชีวิต
เธอไม่อยากพบ.. ฉันรู้
เธออยากหลีกหนี.. ฉันเข้าใจ
แต่ถ้าเธอทำไป.. ฉันคงเสียใจ
หากเธอจะไม่ยอมก้าวเดินต่อไป
เพื่อพบเจอเรื่องราวแห่งรอยยิ้มในวันใหม่ที่เธอเคยเฝ้าคอย
ไม่ยอมย่างก้าวลงไปบนสิ่งที่เธอยังหวาด
เพราะถ้าเป็นแบบนั้น
เธอก็คงไม่ได้ไปยังสุดปลายทางที่เธอหวังเสียที
เธอรู้ดี.. ว่าไม่ลองก็คงไม่รู้
ไม่ดูก้คงไม่เห็น
ไม่เริ่มก็คงไม่เป็น
สิ่งที่เห็นใช่เป็นแค่ปลายทาง
ออกเดินได้แล้ว..
ก้าวไปบนเส้นทางที่เธอรักที่จะเดิน
เส้นทางที่เธอพร้อมที่จะเผชิญ
เส้นทางในฝันอย่างที่เธอหวัง
ใครซักคนอาจรอเธออยุ่บนสุดสายปลายทางนั้น
ในขณะที่ฉันจะเริ่มก้าวไปพร้อมกับเธอ
พริม, ค่ำคืนในมหานครที่ฟ้าไร้ดาว กรกฏ๕๐